Niespełnione ambicje niszczą dzieci
Ostatnio zaobserwowałam bardzo dziwna przypadłość wśród rodziców, których dzieci są już troszeczkę starsza i rozpoczynają trudną drogę w życiu, która kiedyś doprowadzi je do celu jakim jest ich własna pasja, która powiązana jest mocno z szeroko rozumianą własną drogą w życiu.
Otóż wielu z rodziców nie zdaje sobie sprawy jak ekstremalnie ważne jest aby pozwolić dziecku wybrać sobie własną pasję i zainteresowania. Wiadomym jest, że rodzic jako osoba czuwająca nad rozwojem własnego bobasa jest ważna ale w wielu przypadkach widzę jak dzieciaki się męczą chcąc być ideałem dla swoich rodziców.
Moi sąsiedzi są prawnikami, i mają syna, który obecnie wyrusza do gimnazjum. Od samego początku jest cały czas męczony o jak najlepsze wyniki w nauce, a kiedy już je osiąga słyszy słowa: „zawsze mogła być lepiej”. Patrzę na to wszystko z boku i nie mogę znieść jak on cierpi. Czas, w którym większość dzieci pochłonięta jest graniem w piłkę lub zdobywaniem kolejnych poziomów w grach komputerowych Antek, bo tak ma na imię, całymi dniami ślęczy nad książkami.
Efektem tego jest fakt, że w ostatnich czasach stał się bardzo chorowity. Powiedzmy sobie szczerze, że bycie prawnikiem to dobry zawód i wiele trzeba się napracować żeby zdobyć aplikację ale jaką Ci rodzice mają pewność, że Antek chce nim być? Wymuszanie na dziecku określonych działań tylko dlatego, że samemu jest się sfrustrowanym, ponieważ najlepsze lata życia spędziło się nad stertami książek jest perfidnym gnębieniem młodego człowieka. Dobre jest to, że chłopak się stara i rozwija zwłaszcza intelektualnie ale brak czasu na przyjemność i bycie dzieckiem i przede wszystkim normalnym dorastającym chłopcem jest krzywdzeniem dziecka.