Bite dziecko
Będąc matką często spotykam się z problemami wychowawczymi u swoich dzieci. Każdy rodzic doskonale zdaje sobie sprawę, że proces wychowawczy naszych pociech to chyba najtrudniejsze wyzwanie w życiu człowieka. Przez okres kształtowania się kręgosłupa moralnego musimy naszym dzieciaczkom wpoić wiele zasad, nauczyć funkcjonowania w
społeczeństwie, a także wypracować u nich własne zdanie.
Spotykałam się z wieloma przykładami, w których rodzice wychodzili z założenia, że dziecko powinno być „wytresowane” i zawsze słuchające tego co oni mają do powiedzenia. Co za tym idzie jeśli dziecko wchodziło w okres buntu okazywało się, że jedynym sposobem na wymuszenie od niego posłuszeństwa było bicie.
Ciekawe w tym wszystkim jest to, że po kilkunastu latach miałam przyjemność spotykać te dzieci, które w większości przypadków miały problemy w życiu. Albo nie potrafili przystosować się do grupy, w której przyszło im funkcjonować albo były introwertykami.
W najgorszych przypadkach zdarzały się wręcz dantejskie sceny agresji itd. Obserwując takie przykłady doszłam do wniosku, że uderzenie dziecka i wszystko jedno czy jest to klaps czy lanie pasem jest najgorszą rzeczą jaką rodzic może zrobić. Zdaje sobie sprawę jak ciężkie są niektóre sytuacje ale na własnym przykładzie wiem również, że siła spokoju i moc argumentu nawet w trudnych sytuacjach potrafi zdziałać cuda.
Do tych przemyśleń skłonił mnie przykład, który zobaczyłam u sąsiadów, gdzie dziecko bite dość regularnie z byle powodu pobiło swojego ojca i to dość dotkliwie. Tak kończą się agresywne zachowania rodziców.