Problemy z niemowlakiem
Od pewnego czasu mam dość spory problem, ponieważ podczas porodu mój przeuroczy bobas wyszedł za pomocą cesarskiego cięcia, a co za tym idzie musi teraz poleżeć w szpitalu jakiś czas. Niestety szkopół tkwi w tym, że większość czasu spędza z nim moja matka, ponieważ ze względu na to, że rany po cesarce nie do końca mi się zagoiły nie mogę zbyt dużo czasu spędzać z moim robaczkiem, ponieważ istnieje zagrożenie infekcją.
Za każdym razem kiedy mnie widzi mój mały Jaś wybucha płaczem, a uspokaja się dopiero kiedy wezmę go na ręce. Interesującym faktem jest to, że Jaś najbardziej spokojny jest kiedy przychodzi do niego moja matka. Muszę przyznać, że jestem zdruzgotana, ponieważ zanosi się na to, że kocha ją bardziej ode mnie.
Mój mąż twierdzi, że to tylko chwilowe i wspiera mnie jako może ale jest mi coraz bardziej przykro. Wzięłam więc sprawy w swoje ręce i zaczęłam systematycznie przeszukiwać internet, który jak zawsze jest niezmiernie cennym źródłem informacji.
Większość lekarzy i specjalistów od behawioryzmu dziecięcego wypowiada się o takich przypadkach bardzo jednoznacznie. Muszę przyznać, że troszkę mnie to uspokoiło, ponieważ problem z moim Jasiem polega na tym, że przez okres ciąży podczas 9-miesięcznego pobytu w moim brzuszku mały słuchał tylko i wyłącznie bicia mojego serca i dlatego jak biorę go na ręce to się uspokaja.
Problem z moją matką natomiast polega na tym, że jest ona dużo spokojniejsza ode mnie, a dzieci podobno to rozpoznają i to właśnie dlatego mały jest pozornie szczęśliwszy gdy babcia się nim zajmuje. Co więcej to mój szanowny małżonek kiedy mu o tym powiedziałam uśmiechnął się i powiedział, że zajęcia Jogi będą najlepszą formą odstresowania mnie. Ciesze się, że go mam.